De sprookjes van Grimm

Onlangs had ik met enkele leden van de Books Ever After groep op Goodreads het een aantal keren gehad over verschillende edities van boeken. Over hoe ze van elkaar konden verschillen en hoe je tegenwoordig al bijna een studie moet doen alvorens je een boek gaat kopen indien je zeker wil zijn dat je met de leukste editie naar huis gaat. Om maar een voorbeeld te noemen: wie de Engelstalige editie van Murakami’s De opwindvogelkronieken koopt, zal een stuk of 200 bladzijden mislopen omdat die er allemaal zijn uitgeknipt. Wauw.

Toen ik laatst in de bibliotheek was, zag ik een bundel staan met alle 200 sprookjes van de gebroeders Grimm. Misschien dat velen onder jullie geïnteresseerd zijn om een sprookjesboek aan te schaffen. Het kan immers leuk zijn voor als je — ik zeg maar wat — verhaaltjes aan je kinderen wil vertellen. Maar omdat deze sprookjes verhalen zijn die ondertussen al honderden jaren lang verteld worden, zullen deze allicht in talloze verschillende edities zijn verschenen, gaande van kurkdroog (enkel tekst), of misschien wel een tikje té kinderlijk om in je kast te hebben als je zelf geen mini-me’s thuis hebt rondlopen. Daarom wil ik deze uitvoering belichten, gepubliceerd door Lemniscaat Rotterdam. Wie weet maakt het je zoektocht gemakkelijker.

Lees verder “De sprookjes van Grimm”

Advertenties

Review: HEX – Thomas Olde Heuvelt

Creatievelingen raken al dan niet onbewust geïnspireerd door werken over alle genres heen. In geval van bewuste beïnvloeding, stoppen deze mensen soms duidelijke verwijzingen naar hun inspiratiebronnen in hun creaties. Soms zijn het schalkse knipoogjes, dan is het weer een uitgebreid eerbetoon. En in bepaalde gevallen is het zo subtiel weggemoffeld, dat enkel de meest aandachtige lezers de referentie zullen begrijpen.

Maar verwijzen naar een bestaand werk is één ding. Het stelen is iets totaal anders.

Lees verder “Review: HEX – Thomas Olde Heuvelt”

Ik heb de film It gezien, en dit is wat ik ervan vond

Gisteren kwam de nieuwe verfilming van It uit in de zalen, en ik was hem onmiddellijk gaan bekijken. Nou ja, niet echt “onmiddellijk”. Pas met de laatavondvertoning om 22.30u, meer bepaald. Op m’n eentje, vermits de mensen die ik gevraagd had ofwel geen zin hadden wegens lage verwachtingen of omdat ze niet durfden. Het was tegelijk mijn allereerste horrorfilm-ervaring in de bioscoop. Maar goed, wat jullie allicht vooral willen weten zijn de volgende dingen: is de verfilming goed? Is het een goede film tout court? En vooral: slaagt Bill Skarsgård erin als Pennywise in de enorme voetsporen van Tim Curry te treden? Leest verder, dierbare lezer, en dit zal allemaal onthuld worden.

Lees verder “Ik heb de film It gezien, en dit is wat ik ervan vond”

Review: Het onhandige kind – Alexandre Seurat

Omdat ik erg geboeid ben door de problematiek van kindermishandeling, heeft Het onhandige kind onmiddellijk mijn aandacht getrokken. Het gaat daar namelijk over, en is gebaseerd op waargebeurde feiten. Ook door de aanprijzingen die op de omslag geschreven stonden, waren mijn verwachtingen hoog. Maar als die verwachtingen hoog zijn, betekent dat ook dat het uiteindelijke resultaat een diepe val kan maken. Een heel diepe val.

Lees verder “Review: Het onhandige kind – Alexandre Seurat”

The Dutch Reading Society ziet er vanaf nu een beetje anders uit

 

We zijn nauwelijks een half jaar verder, en er zijn al meer dan 60 posts gemaakt op deze blog. Het gaat hier aan een rotvaart vooruit, moet ik zeggen. We hebben besloten om de website een beetje te vernieuwen. Voornamelijk omdat er geen soort van archieffunctie aanwezig was. Onze oudere posts dreigden niet alleen onherroepelijk bedolven te raken onder de toevloed van nieuwe berichten, het was bovendien zeer gebruiksonvriendelijk. Hier volgt een overzicht met wat er allemaal veranderd is, losstaand van de algemene visuele verandering.

Lees verder “The Dutch Reading Society ziet er vanaf nu een beetje anders uit”

Review: De wereld van Sofie – Jostein Gaarder

In de eerste instantie komt De wereld van Sofie over als een behoorlijk schizofreen boek. Is het nu een roman? Of een geschiedenisboek over de filosofie? Wie met deze dualistische visie het boek beoordeelt, stoot in ieder geval al gauw op de grootste zwakheid ervan: namelijk dat het op beide fronten tekortschiet.

Lees verder “Review: De wereld van Sofie – Jostein Gaarder”