Review: More Than We Can Tell – Brigid Kemmerer

Het boek Letters to the Lost was een van de boeken van 2017 waar ik echt heel erg positief door was verrast. De beschrijving daarvan kwam op mij over als een standaard contemporary romance – leuk, lief, en fluffy, maar met weinig inhoud. Ik was dus echt positief verrast toen het een stuk dieper bleek te zijn! Ik keek dan ook (met smart 😉 ) uit naar een boek dat Brigid Kemmerer in dezelfde ‘wereld’ zou schrijven, en dat is dus deze!

Rev Fletcher is battling the demons of his past. But with loving adoptive parents by his side, he’s managed to keep them at bay…until he gets a letter from his abusive father and the trauma of his childhood comes hurtling back.

Emma Blue spends her time perfecting the computer game she built from scratch, rather than facing her parents’ crumbling marriage. She can solve any problem with the right code, but when an online troll’s harassment escalates, she’s truly afraid.

When Rev and Emma meet, they both long to lift the burden of their secrets and bond instantly over their shared turmoil. But when their situations turn dangerous, their trust in each other will be tested in ways they never expected.

Titel: More Than We Can Tell
Auteur: Brigid Kemmerer
Pagina’s: 410
Uitgever: Bloomsbury Children’s Books

Ook dit boek was weer heel goed en sterk geschreven. Rev woont al lange tijd bij zijn adoptie-ouders, nadat hij door zijn biologische vader flink is mishandeld. Zijn adoptie-ouders zijn echt de liefste mensen ooit, en ik werd heel erg blij van de relatie die hij met hen had. De stukken waarin Rev terugblikte of vertelde over zijn jeugd vond ik wel heel heftig om te lezen, en heb dan ook verschillende keren met tranige ogen gezeten. Emma’s verhaal vond ik iets minder sterk gedaan, in de zin dat het in principe ging over internet veiligheid. Aangezien ik hier vroeger al redelijk veel over heb gelezen, ook in verhaalvorm, kan het ook daardoor komen dat ik het iets minder vond, maar het verloop van het verhaal was een beetje cliché naar mijn mening. Wat ik wel sterk vond was hoe werd omgegaan met het huwelijk van Emma’s ouders en hoe Emma zich realiseert dat zij ook gewoon mensen zijn.

De manier hoe Rev en Emma met elkaar in aanraking komen en langzaam hun levens met elkaar verweven raken, vond ik ook heel fijn om te lezen. Vroeger vond ik liefde op het eerste gezicht heel leuk en lief en geloofde ik er ook echt in, maar tegenwoordig vind ik het fijner en realistischer als de mensen elkaar in ieder geval een beetje kennen voordat ze echt romantisch met elkaar worden. Rev en Emma zijn eerst gewoon twee ‘vreemden’, maar ze ontmoeten elkaar en realiseren dat ze op dezelfde school zitten. Ze raken in gesprek, en kunnen dingen aan elkaar kwijt die ze moeilijk vinden om te vertellen aan de mensen die in hun eigen omgeving zitten.

Het is zeker niet nodig om Letters to the Lost van tevoren te hebben gelezen, maar ik vond het zeker wel een toevoeging – er waren wat scènes met Declan, de hoofdpersoon van het andere boek en Rev’s beste vriend, die ik erg mooi vond en die meer betekenis nog kregen door het andere boek. Al in al vond ik dit een heel sterk geschreven boek, en zeker een aanrader!

score_4

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s