Review: Rainbirds – Clarissa Goenawan

Dus, ik weet niet of ik al genoeg over deze kaft heb gezegd, maar de voorkant van dit boek was echt wel een van de belangrijkste redenen waardoor ik dit boek graag wilde lezen. (Of nouja, hebben. En dan lezen, misschien. Stiekem wel een beetje trots dat ik hem zo snel al gelezen heb 😉 ) En natuurlijk de blurb, want die vond ik heel intrigerend klinken: een soort van murder mystery, welke zich afspeelt in een kleine stad in Japan. Stiekem wil ik al heel lang een keer naar Japan en vind ik de cultuur echt heel fascinerend, dus ik was super benieuwd hiernaar!

Ren Ishida is nearly finished with graduate school when he receives news of his sister Keiko’s sudden death. She was viciously stabbed one rainy night on her way home, and there are no leads. Ren heads to Akakawa to conclude his sister’s affairs, still failing to understand why she chose to abandon the family and Tokyo for this desolate town years ago.

But Ren soon finds himself picking up where Keiko left off, accepting both her teaching position at a local cram school and the bizarre arrangement of free lodging at a wealthy politician’s mansion in exchange for reading to the man’s catatonic wife.

As he comes to know the figures in Akakawa, from the enigmatic politician to his fellow teachers and a rebellious, alluring student named Rio, Ren delves into his shared childhood with Keiko and what followed, trying to piece together what happened the night of her death. Haunted in his dreams by a young girl who is desperately trying to tell him something, Ren struggles to find solace in the void his sister has left behind.

Titel: Rainbirds
Auteur: Clarissa Goenawan
Pagina’s: 323
Uitgever: Soho Press

Degenen die met de verwachting dat dit boek echt in de stijl van een mystery boek of thriller is, aan het verhaal beginnen, zullen waarschijnlijk heel teleurgesteld aan het einde het boek dichtklappen (of misschien wel eerder wegleggen). Hoewel het namelijk inderdaad over een moordzaak gaat, is dat eigenlijk maar een klein aspect van het hele verhaal. Het gaat ook over de hoofdpersoon, Ren, die dingen over zijn zus leert welke hij nooit heeft geweten, en in het proces daarvan ook weer dingen over zichzelf leert. Zoals je al ziet, betekent dat dat het verhaal relatief traag verloopt – je volgt Ren voornamelijk in zijn dagelijkse bezigheden. In het begin van het boek had ik dan ook wel eventjes het gevoel van, poeh, dit duurt wel heel erg lang, maar langzamerhand begin je het wat meer te waarderen en is het een heerlijke rust waar je naar terugkeert als je het boek openslaat. Voor mij voelde het boek dan ook best wel als een slice-of-life, super fijn om te lezen! Toen ik het boek dichtsloeg had ik wel het gevoel dat er nog een paar dingen onopgelost waren, maar aan de andere kant is dat ook een beetje hoe het leven echt gaat… 

De schrijfstijl van het boek is, naar ik me heb laten vertellen (door andere reviewers, haha), een beetje in de Japanse stijl. (Die schrijfstijl is overigens een beetje droog, maar niet vervelend – het hielp voor mijn gevoel bij het rustige verloop van het verhaal.) De kleine culturele details die daarnaast in het verhaal waren opgenomen, bijvoorbeeld het eten, de beleefdheid onderling, en de namen van de personages, gaven voor mij het verhaal ook extra charme. Al in al zeker een aanrader als je het niet erg vindt om trage boeken te lezen.

score_4

Advertenties

Een gedachte over “Review: Rainbirds – Clarissa Goenawan

  1. Pingback: Terugblik oktober – The Dutch Reading Society

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s