Review: The Gentleman’s Guide to Vice and Virtue – Mackenzie Lee

The Gentleman’s Guide to Vice and Virtue. Een boek wat ik al heeel lang op mijn TBR had staan, en uiteindelijk begin dit jaar maar heb gekocht omdat hij me echt heel leuk leek, en toen toch nog lang op mijn plank bleef liggen. (Klinkt dit bekend? Gebeurt me echt bij minimaal 50% van alle boeken die ik koop, maar goed, laten we het daar niet over hebben..) Uiteindelijk heb ik hem laatst maar eens opgepakt, ik had zin in een beetje fluffy boek en was in de veronderstelling dat ik daarmee dit boek wel goed kon gaan lezen. Umm, juist. Ik had het niet helemaal goed ingeschat..

Henry “Monty” Montague was born and bred to be a gentleman, but he was never one to be tamed. The finest boarding schools in England and the constant disapproval of his father haven’t been able to curb any of his roguish passions—not for gambling halls, late nights spent with a bottle of spirits, or waking up in the arms of women or men.

But as Monty embarks on his Grand Tour of Europe, his quest for a life filled with pleasure and vice is in danger of coming to an end. Not only does his father expect him to take over the family’s estate upon his return, but Monty is also nursing an impossible crush on his best friend and traveling companion, Percy.

Still it isn’t in Monty’s nature to give up. Even with his younger sister, Felicity, in tow, he vows to make this yearlong escapade one last hedonistic hurrah and flirt with Percy from Paris to Rome. But when one of Monty’s reckless decisions turns their trip abroad into a harrowing manhunt that spans across Europe, it calls into question everything he knows, including his relationship with the boy he adores.

Titel: The Gentleman’s Guide to Vice and Virtue
Auteur: Mackenzie Lee
Pagina’s: 513
Uitgever: Katherine Tegen Books

Zoals ik al zei, had ik verwacht dat dit een lief en fluffy boek zou zijn, een beetje in de stijl van Simon vs. The Homo Sapiens Agenda, maar dan in het verleden. Had ik het toch wel goed fout! Als ik dit zeg, spoil ik hopelijk Simon niet (zo wel, sorry! Oh, en shame on you, want dat boek is echt een must read 😉 ), maar The Gentleman’s Guide was echt een stuk intenser en minder fluffy dan Simon. Zoals je in de blurb kan lezen, gaat Monty met zijn zusje Felicity en zijn beste vriend Percy op een tour door Europa, en ik ben echt een fan van roadtrips en vind het tijdperk waarin dit verhaal zich afspeelt echt super fascinerend. Ik vond dit deel van het boek dan ook echt goed uitgewerkt, en heel fijn om me door te laten meeslepen. Ook het verhaal zelf was meesleep-waardig, het zat op momenten vol actie en ik vond het een goed tempo hebben, ook op de momenten dat de actie wat minder was. Toch had ik moeite met mezelf door het boek heen te slepen, en dat kwam vooral door de personages. Of nouja, personages, ik kon eigenlijk vooral het hoofdpersonage, Monty, echt niet uitstaan. Waarschijnlijk heeft de schrijfster met opzet hem op zo’n manier geschreven, maar ik werd echt gek van het egocentrische gedrag dat hij vertoonde, waarbij hij op geen enkele manier rekening hield met de gevoelens van de mensen om hem heen, en dan vooral Percy en Felicity. Natuurlijk maakt Monty persoonlijke groei door, en is hij aan het einde van het boek iets minder onuitstaanbaar, maar nog steeds vond ik het ontzettend storend dat hij alleen maar met z’n eigen ideeën en leven bezig was, zonder om te kijken naar hoe anderen in het leven stonden.

Een klein voorbeeld: op een gegeven moment wordt Monty samen met een meisje (de minnares van een ander) door deze ander betrapt in een niet-zo gepaste positie, waarop Monty keihard (in z’n nakie, welteverstaan) wegrent, en het meisje alleen achterlaat, zonder zich ook maar druk te maken om het welzijn (of de reputatie) van het meisje. Ik bedoel….??? En zo zijn er meerdere voorbeelden door het boek heen waar ik me echt flink aan stoorde. (Felicity gaf hem overigens na dit incident een uitbrander, en zij is echt een van m’n favoriete personages in dit boek. Ik kan dan ook niet wachten tot het vervolg op dit boek uitkomt, waarin zij de hoofdrol speelt!)

Al in al vond ik dit boek prima vermakelijk en was het verhaal ook zeker spannend. Ik vond het alleen toch een beetje teleurstellend, aangezien ik hoge verwachtingen had en de hoofdpersoon me gewoon heel erg irriteerde. Ik kwam daarom niet verder dan een score van 3.

score_3

Heb jij dit boek al gelezen? Wat vond je ervan?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s