Review: The Exact Opposite of Okay – Laura Steven

Dit boek heeft echt al een hele tijd op mijn to-be-read lijstje gestaan. (Of nouja een hele tijd, sinds hij in het Nederlands uitkwam en een goede vriendin begon met OMG DIT BOEK IS ZO GOED JE MOET HET GAAN LEZEN. (For the record, hij kwam in het Nederlands op 30 april 2018 uit, dus het valt nog wel mee, maar alsnog.)) Op de een of andere manier kwam ik er maar niet aan toe, het leek me een beetje een zwaar boek qua onderwerp. En tsja, of dat het ook was…? 😉

Izzy O’Neill hier! Straatarme wees, ambitieuze cabaretier en Ongelooflijke Slet, als je de roddelsites tenminste mag geloven…

Izzy had nooit verwacht dat ze op haar achttiende het slachtoffer zou zijn van een internationaal online-schandaal. Maar als expliciete foto’s van haar met de zoon van een politicus online komen te staan, laten treiteraars niets van haar heel. Gewapend met een enorme bak nacho’s en haar beste vriend Ajita als steun en toeverlaat, probeert ze het van zich af te lachen. Maar als het dagelijkse slutshaming verergert, leert ze snel dat de wereld tienermeiden niet oké behandelt. Allesbehalve oké zelfs.

Titel: The Exact Opposite of Okay (Allesbehalve Oké)
Auteur: Laura Steven
Pagina’s: 446
Uitgever: Electric Monkey

Als je aan het boek begint, wordt je zo’n beetje midden in het leven van Izzy gegooid. (Hij wordt wel voorafgegaan door een soort voorwoord, maar alsnog.) Ze vertelt middels blogposts hoe haar dagen verlopen, doorspekt met erg veel humor. (Die blogposts zijn trouwens echt heel slim gedaan, want ze zijn achteraf geëdit met het idee dat Izzy er een boek van kon maken – op die manier kan er echt veel gebruik gemaakt wordt van voorafschaduwing). In het begin vond ik al die humor eigenlijk vooral heel storend en irritant, voor mijn gevoel probeerde ze veel te hard om grappig en leuk te zijn en ik dacht echt, als dit nog langer doorgaat denk ik toch dat ik hem maar weer weg moet leggen. Toch ben ik heel blij dat ik dit niet heb gedaan! In het begin voelt het een beetje overdreven, maar Izzy’s humor en haar manier van doen worden geleidelijk minder irritant en wanneer het boek wat zwaardere onderwerpen begint te behandelen, is de wat lichtere manier van ermee omgaan juist iets wat ik heel knap vind van Izzy. Ik vind het ook mooi om te zien dat ze zich later een beetje realiseert dat de humor waarmee ze alles deflecteert eigenlijk haar beschermingsmechanisme is, en dat ze ook leert om daadwerkelijk over iets te praten.

De personages zijn heel mooi uitgewerkt vond ik, Izzy is echt iemand voor wie je respect krijgt en Ajita, Izzy’s beste vriendin, is echt leuk. Ze staat altijd voor Izzy klaar, en ze hebben het soort vriendschap waar je bijna jaloers van wordt. Aangezien Izzy’s ouders toen ze jong was bij een ongeluk zijn overleden, is ze opgevoed door haar oma. En die oma is echt een schat van een mens! Ze neemt geen bullshit aan, maar is aan de andere kant ook een goede luisteraar en Izzy bespreekt vrijwel alles met haar. Deze drie personages waren echt mijn favorietste personages. Izzy heeft ook een andere beste vriend, Danny, en ik vond hem uiteindelijk toch wat minder.

In het boek worden verschillende onderwerpen belicht, bijvoorbeeld de ongelijkheid wanneer een sexting-gesprek tussen Vaughan, de zoon van de politicus, en Izzy uitlekt, en de naaktfoto van Izzy dus breed uitgemeten wordt in de media, maar de dick pic van Vaughan dus niet. Izzy doet mee aan een script-competitie, waar ze als gevolg van de media-aandacht uit wordt gegooid, maar het is blijkbaar helemaal prima dat Vaughan een dergelijke foto stuurt? Hij krijgt geen énkel gevolg over zich heen (behalve misschien de woede van z’n vader, maar goed), en wordt later zelfs nog aangenomen bij Stanford. Ik bedoel, pardon??

Leuk feitje trouwens: ik heb als gevolg van dit boek (en een gemene vrouw bij de balie) met tranen in mijn ogen bij een visumcentrum gestaan. Gewoon, omdat je zó erg met Izzy gaat meeleven (en dus op een gegeven moment daadwerkelijk het gevoel krijgt dat zo’n beetje de hele wereld tegen je is). Zo goed geschreven is het dus ook! Zal het verdere plot niet verklappen, maar ik vond het einde van het boek echt heeeeel irriterend. Het was misschien te voorspellen, maar omdat je zo graag wil dat het niet zo is, wordt het alleen maar frustrerender. Hoezo denken sommige jongens dat zolang ze maar aardig tegen je zijn, ze het recht hebben op een relatie en/of seks? Hoewel ik dit zelf nog niet heb meegemaakt (gelukkig), hoorde ik van een vriendin dat dit wel écht gebeurt en zij er ervaring mee had.

Aangezien ik het boek in het begin zó irritant vond dat ik zelfs twijfelde om te stoppen, en ik daarnaast ook een deel van het einde een beetje jammer vond, kom ik uit op een dik verdiende 4 sterren, en ik raad hem echt iedereen aan!

score_4

Heb jij hem al gelezen? Wat vond je ervan?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s