Review: We keken allemaal op – Tommy Wallach

Onlangs bracht ik weer mijn zoveelste bezoekje aan de lokale bibliotheek en nam ik met lichte twijfel dit boek mee naar huis. Het einde van de wereld nadert en je hebt nog twee maanden om te leven, wat doe je dan? Aan de ene kant leek dit voor mij het zoveelste verhaal rondom dit onderwerp, maar laat ik nou net iemand zijn die hier graag over leest. De reactie van de mensheid op deze pre-apocalypse leek mij erg interessant. Verder leek dit boek mij vrij onbekend, maar ook de wat minder bekende boeken verdienen het om gelezen te worden. ‘We keken allemaal op’ ging dus mee naar huis.

Wat doe je als je weet dat de aarde over twee maanden kan vergaan? 
Eliza, Peter, Anita en Andy zitten in het laatste jaar van high school en hebben heel verschillende ideeën over het leven, de liefde, vriendschap en de toekomst. Maar al die verschillen doen er opeens niet meer toe als er een komeet ontdekt wordt die de aarde snel nadert. De kans dat de wereld vernietigd zal worden is ongeveer vijfenzestig procent. Iedereen heeft nog twee maanden om wat van het leven te maken. Twee maanden om écht te leven.

Titel: We keken allemaal op
Auteur: Tommy Wallach
Aantal pagina’s: 384
Uitgeverij: Querido

In dit verhaal volgen we vier jongeren die allemaal proberen om tijdens de laatste twee maanden van hun leven te doen wat ze altijd al hadden willen doen. Peter is de populaire sporter van school met een knappe vrienden en alles lijkt op rolletjes te lopen, maar opeens begint hij te twijfelen of zijn uitgestippelde leven wel echt is wat hij wil. Eliza heeft een passie voor fotografie en staat bekent als iemand die met jan en alleman het bed in duikt. Haar onstabiele thuissituatie maakt het er ook niet beter op. Dan hebben we Andy met zijn i-don’t-give-a-shit mentaliteit die blijft hangen in een vriendengroep van blowende mensen die net als hij geen doel hebben in het leven. Anita daarentegen heeft maar één doel en dat is om te zingen. Haar ouders zien haar liever studeren op een prestigieuze universiteit en daar moeten de hoogst haalbare cijfers voor worden gehaald.

”Dit is de eenentwintigste eeuw. De zeespiegel stijgt. Gestoorde dictators beschikken over nucleaire wapens. Corporatisme en het lamleggen van de media hebben de pijlers van de democratie om zeep geholpen. Wie niet bang is, is achterlijk.”

Ondanks dat de hoofdpersonen totaal verschillend zijn, groeien zij mede door hun gezamenlijke doel om nog zoveel mogelijk uit het leven te halen, steeds dichter naar elkaar toe. Het hele verhaal draait als het ware om de persoonlijkheidsontwikkeling van deze jongeren. En die maken zij gedurende het verhaal zeker door. Ieder heeft zijn eigen struggles en dromen en zij filosoferen meerdere malen over het leven en het naderende einde. Dit zorgt ervoor dat de personen goed zijn uitwerkt. Desondanks kon ik me eigenlijk met geen één personage identificeren gezien de keuzes die zij maakte. Hierdoor kon ik minder met hen meeleven dan ik eigenlijk zou willen. Dit is toch wel iets wat ik belangrijk vind bij een goed boek en hier helaas ontbrak.

”Er is nog steeds tijd om dingen te doen die belangrijk zijn. Al is het maar er voor iemand zijn die instort.”

Het verhaal wordt vertelt vanuit verschillend POV’S. Omdat de personen erg verschillen van elkaar was het niet moeilijk deze uit elkaar te halen en vond ik het juist wel prettig om vanuit verschillende perspectieven te lezen. Verder vind ik het boek vrij vlot geschreven, omdat het einde van de wereld steeds dichterbij komt en je als lezer wilt weten of de wereld echt vergaat of niet. Zonder te veel te verklappen kan wel zeggen dat ik het einde niet bevredigend genoeg vond. Erg jammer! Ook wist de schrijver mijn interesse niet het hele boek lang vast te houden, vooral de laatste honderd pagina’s werden een beetje eentonig en voorspelbaar. Dit laatste geldt ook voor de romantiek in het boek. Eigenlijk weet je aan het begin van het verhaal al wie met welk personage kan gaan eindigen.

”Stof zijt gij en tot stof zult gij wedekeren”

Ondanks dat ik wat moeite had met de hoofdpersonen, het verhaal mij niet constant in zijn greep had en ik het einde niet erg bevredigend vond, heb ik wel met plezier dit boek gelezen!

score_3

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s